lekcja 4

Lustro kłamie! To nie Ja.

Zaburzenia odżywiania nie dotyczą tylko utraty wagi czy jedzenia. To przede wszystkim próba rozwiązania problemów, które proporcjonalnie z utratą wagi rosną.

Odczuwanie głodu to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Pokarm, jedzenie jest dla nas źródłem energii potrzebnej nam do przeżycia. Jest również źródłem odczuwania przyjemnych doznań zmysłowych. Jedzeniem wielu z nas się zachwyca. Przy jedzeniu odczuwamy przyjemność, zaspakajamy nasze potrzeby, wydajemy dźwięki, uśmiechamy się. Jedzenie daje również możliwość bycia w grupie, spotkania się. Dzisiaj śmiało mogę powiedzieć, że świat kuchni i smaków jest wręcz modny. To takie trendy znać się na smakach z różnych stron świata, dobrze gotować, lubić jeść. Nawet podróżowanie to już nie tylko zwiedzanie i poznawanie nowych miejsc, ale to również doznania kulinarne. Jedzenie łączy, ale i dzieli. Coraz częściej rezygnujemy (nie do końca wiedząc dlaczego) z niejedzenia mięsa, ryb, nabiału, glutenu, odkrywamy coraz nowsze diety. Coraz więcej szybkiego jedzenia w naszej diecie, słodyczy i pokus. Jednocześnie z doznaniami jakie mamy jedząc możemy doświadczać poczucia winy, a to poczucie winy prowadzi do utraty kontroli nad sobą i tym co robimy.

Zaburzenia odżywiania mają podłoże psychiczne, zostały okrzyknięte chorobą cywilizacyjną XXI wieku. Na całym świecie cierpi na nie około 70 mln osób, głównie jest to młodzież. W ciągu ostatniej dekady liczba przypadków zaburzeń odżywiania wzrosła co najmniej dwukrotnie, a jeśli chodzi o dzieci poniżej 13 roku życia to liczba ta wzrosła aż trzykrotnie! Według statystyk około 6% przypadków zaburzeń odżywiania kończy się śmiercią. Smutna, prawdziwa rzeczywistość!

Co przyczynia się do tego, że nagle jedzenie tak nam potrzebne zaburza całe nasze życie? Problem z zaburzeniami odżywiania nie dotyczy tak naprawdę tylko jedzenia oraz masy ciała.  To symptom poważniejszych trudności, które warto sobie uświadomić. To niska samoocena, lęki, depresja, problemy rodzinne, traumy, nadużycia seksualne. To również społeczne dążenie do ideału, narzucone i tak mocno promowane w social media. Na okładkach czasopism widzimy idealne kobiety, na IG piękne uśmiechnięte twarze, na FB wspaniałe historie tylko szczęśliwych ludzi, którym tak wiele się udaje! Nie mówię, że to źle pokazywać to co piękne i dobre. Mówię, że świat nierealny i nie rzeczywisty tak bardzo zawładną umysłami, zwłaszcza młodszego pokolenia- nastolatków i dzieciaków, że daleko tu do normalności, do rzeczywistości. Tu właśnie zaczynają się kompleksy, brak akceptacji siebie i swojego wyglądu, chęć dorównania temu co w social media.

Ciało jest nierozerwalnie związane z naszym Ja, z naszą tożsamością. Kiedy zapytam Cię: co widzisz patrząc na siebie w lustrze, najczęściej otrzymam twardą ocenę albo odpowiedź: nie patrzę na siebie. Nasze pragnienie bycia jak inni, ubierania się jak inni, jedzenia jak inni, ćwiczenia jak inni, takie własne prześladowanie siebie samego może prowadzić do zaburzeń odżywiania. Głębokie przeświadczenie o swojej niedoskonałości i zarazem wielka potrzeba kontrolowania siebie i narzucania sobie pewnego rodzaju rygoru powoduje, że jedzenie koi, ale i daje poczucie kontroli nad czymś. Poprzez kompulsywne jedzenie lub drastyczne kontrolowanie wagi ciała próbujemy wyjść z wewnętrznej udręki.

W zaburzeniach odżywiania bardzo dużą rolę odgrywają emocje. Mówi się nawet o zajadaniu głodu emocjonalnego. Czyli czując pustkę zalewamy ją jedzeniem. To taka ochrona nas samych, odcięcie się od uczuć.

Co jest ważne przy zaburzeniach odżywiania? Wsparcie bliskich, zauważenie tego i nazwanie. Zwrócenie się o pomoc, nawet jeśli się boisz. Zdanie sobie sprawy z tego, że to nie Ty jesteś chorobą! To, że przyznajesz się do niej nie oznacza, że Ty nią jesteś. Każdy powód na to, żeby chcieć sobie dać szansę i pomóc jest dobry.

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest

Psychologia Kreatywna to przestrzeń, w którym wspieram w kreowaniu życia, odnajdywaniu sensu w tych mały jak i wielkich rzeczach.
Mam odwagę pokazać Wam skarby, które kryję w sobie, i odkrywać te, które są w Tobie. Ja uskrzydlę Ciebie, Ty uskrzydlisz swoje życie.

ZAPISZ SIĘ DO NEWSLETTER'A
Przewiń do góry